Voeding en beweging bij neuromusculaire aandoeningen

Voeding en beweging bij neuromusculaire aandoeningen

Mensen met een neuromusculaire aandoening kunnen door vermoeidheid, pijn, verminderde mobiliteit of problemen met kauwen en slikken moeite hebben om gezond te eten en voldoende te bewegen. Hierdoor kunnen hun conditie, spiermassa en spierfunctie verder achteruitgaan. Ook kunnen ondergewicht, overgewicht en gezondheidsproblemen zoals diabetes type 2, een hoge bloeddruk of een verhoogd cholesterol ontstaan.

Er is nog weinig wetenschappelijke kennis over de combinatie van voeding en beweging bij mensen met een neuromusculaire aandoening. Daarom onderzoeken we wat zij eten, hoeveel energie zij gebruiken en hoe hun lichaamssamenstelling verandert. Met deze kennis willen we passende voedings- en beweegprogramma’s ontwikkelen.

INGREDIENTS-studie

Wat hebben we onderzocht?

Aan de INGREDIENTS-studie deden 50 mensen mee met:

• postpoliosyndroom;
• inclusion body myositis;
• hereditaire motorische en sensorische neuropathie.

We onderzochten:

• wat en hoeveel de deelnemers aten;
• of hun inname van energie en eiwit voldoende was;
• hoeveel energie zij gebruikten;
• hun spiermassa, vetmassa en overige kenmerken van de lichaamssamenstelling;
• hoeveel zij bewogen;
• welke methoden het meest geschikt zijn om energiegebruik en lichaamssamenstelling bij deze doelgroep te meten.

De studie is uitgevoerd door de afdeling Revalidatiegeneeskunde van Amsterdam UMC, in samenwerking met de afdelingen Diëtetiek & Voedingswetenschappen en Endocrinologie & Metabolisme.

Wat levert INGREDIENTS op?

De eerste analyses laten zien dat alleen het lichaamsgewicht of de BMI geen volledig beeld geeft van de voedingstoestand van mensen met een neuromusculaire aandoening. In een analyse bij 28 deelnemers had 81% van de deelnemers met een BMI onder 25 kg/m² een vetvrije-massa-index onder het tiende percentiel van de algemene bevolking. De deelnemers met overgewicht hadden gemiddeld niet alleen meer vetmassa, maar ook meer vetvrije massa.

Dit onderstreept dat begeleiding niet alleen gericht moet zijn op gewichtsverlies of het bereiken van een gezond BMI. Ook behoud of verbetering van de vetvrije massa, waaronder de spiermassa, en het lichamelijk functioneren zijn belangrijk.

Daarnaast onderzochten we bij 49 deelnemers hoe nauwkeurig verschillende formules het rustenergiegebruik voorspellen. De Cunningham-formule en de Harris-Benedict-formule kwamen het vaakst binnen 10% van het met indirecte calorimetrie gemeten rustenergiegebruik uit: respectievelijk bij 75% en 71% van de deelnemers. Ook bij deze formules kwamen echter relevante afwijkingen bij individuele deelnemers voor. Daarom moeten voorspellende formules bij mensen met een neuromusculaire aandoening voorzichtig worden toegepast. Indirecte calorimetrie blijft de voorkeursmethode wanneer een nauwkeurige bepaling van het energiegebruik nodig is. Momenteel onderzoeken we ook andere bestaande voorspellingsformules, om na te gaan of deze het rustenergiegebruik nauwkeuriger kunnen voorspellen.

Deze resultaten hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van VITAAL, waarin voeding en beweging worden gecombineerd en de aandacht niet alleen uitgaat naar lichaamsgewicht, maar ook naar lichaamssamenstelling en lichamelijk functioneren.

Gefinancierd door